در گروهی ملی گرا و باستان گرای افراطی شخصی بانام محفوظ نوشت:
به عنوان یک ایرانی سایر گویش ها در برابر زبان رسمی و ملی فارسی برای من کوچکترین اهمیتی ندارد.
این گویش ها اگر قرار بود از بین نرود تا به امروز دوام مي آوردند.
این حساسیت های نابجابه زبانهای محلی همان ترویج قوم و قبیله پرستی عقب افتاده است
در صورتی که اگر زبان فارسی را درختی تنومند حساب کنیم، زبان های محلی به مانند ریشه های آن درخت تنومند هستند.
اگر ریشه ها بخشکند درخت تنومند هم خواهد خشکید .
خرده فرهنگها پشتوانه هویت ملی هستند .
برچسب:
نویسنده: سام صادقی