کولَش باش،آستانا،کولوک،کونگیل

کلماتی که اینجا نقل می شودبیشتر مربوط به گویش ترکی خطبه سرا هست و با اینکه بیشتر اززبان ترکی استفاده می شود دلیل بر این نیست که همه لغات ریشه ترکی دارند بلکه بعضی از لغات مربوط به زبان های دیگری هستند که وارد زبان ترکی شده اند. درحد توانایی این لغات را معرفی کرده و خوانندگان این وبلاگ هم می توانند نظراتشون را دربخش نظرات ارسال نمایند تااگر اشکال و ایرادی داشت، اصلاح گردد.
اِو=خانه کرپیج=آجر منزیل=اتاق قاپی= در پِنْجَرَه=پنجره پیلّه کان=پلکان کوچَه=کوچه کارخانا=آشپزخانه
شیکاف=کمد کَشو=کشو گوزگی=آیینه دام= سقف اتاق کونج=کنج اتاق پیله کان دیبی=زیر پله
سینکه باش =پشت بام حلبی
تاختاباش=خانه ای که پشت بامش را از تخته های جنگلی درست می کردند.
کولش باش=.......................................کولَش برنج...............................
سوال باش=.........................................سفال.......................................
گونه باخان =باجه ای در پشت بام درست می کردند که از آن باجه به پشت بام می رفتند برای تعمیر نقطه هایی از پشت بام.
لمپه، لامپا=تخته های سقف اتاق آمبار=انبار کرپیچ=اجر داش دیوار=دیوار سنگی شوشه =شیشه بَلِت=دروازه

بوغدالخ =گندمزار آرپالخ=جوزار
آستانا=آستانه در،چوب زیرین چارچوب در،رسم است که دخترِخانه وقتی به خانه بخت می رود به هنگام خروج از خانه آستانه در را می بوسد و از طرف بزرگترِخانه و پدر "خیر دعا"می شود یعنی اینکه پدر دعامی کند برای دختر و داماش که انشالله از زندگی جدید خیرببینند و خوشبخت شوند..

سَکو=درورودی خانه های روستایی قبل از وارد شدن و باز کردن درورودی پله مانندی وجود دارد که به آن سَکو می گویند.

کولوک=مرغی که با قدقد کردن و تغییر ظاهر دادن اعلام می کند که آماده هست برای خوابیدن روی تخم مرغ ها و برای جوجه آوری.در روستا های خطبه سرا داخل جعبه ای کولش هارا پهن می کنند و تعدادی تخم مرغ را می چینند و مرغ کولوک را روی تخم ها می گذارن تا پس از چند هفته تخم مرغ ها تبدیل به جوجه شود.گوشت مرغ کولوک خوردنی نیست و هرگز سر مرغ کولوک را سر نمی برند ،در ضمن تخم مرغ را از مرغی استفاده می کنند که خروس داشته باشد مرغ هایی که بدون خروس تخم می گذارند تبدیل به جوجه نمی شوندو فقط برای خوردن استفاده می شود .
چِر=کسی که انحراف چشمی دارد ،لوچ
کؤنگیل=به قسمت پوسیده و حفره های خالی درخت کون گیل می گویند .
قین آلتی=صبحانه ناهارا دایاق=غذای قبل از نهار ناهار=ناهار شام=شام اوباشتان=سحری اروج=روزه اروجلخ=ایام روزه داری.
ایلدرم=رعدوبرق، از این کلمه در نامگذاری هم استفاده شده و نامی است مردانه.