پِنجَه کَش ،رَش گو

پِنجَه کَش: به نان بربری پخته شده در تنور در محلات خطبه سرا "پنجه کش" می گویند ولی امروزه کم کم داره فراموش می شه و به بربری معروف شده است. (نام بربری از قوم بربر گرفته شده قومی که درمرز ایران و افغانستان زندگی می کردندو این نان را در اواخر دوره قاجار در تهران آغاز کردند که به این نام معروف شد...بر گرفته ازویکی پدیا) و نام سنگک هم به خاطر پخت نان در روی سنگ ریزه های کوچک می باشد.سنگ + ک(تصغیر)

جنگل: ویشَه ؛مِشَه ///تراشیدن:توشه///تکه چوب:چوله///
رَش گو:به گاوی که به رنگ خرمایی باشد رشگو می گویند .در کردی خلخال به سیاه رش و به سفید،گَیْوْر می گویند.

قرمز:سِه///سِه گلَه:دانه قرمز///بیابان:بیاوون/// در زبان ترکی به بیابان چؤلْ هم می گویند .
پشه:موچک ،میلجَک
هْنی:پشه های ریزی که بیشتر روی پِهِن حیوانات موج می زنند .
بَرَه یا بَرَع:محلی از چپر و حصار را که باز هست و می توان آز آن رد شد را می گویند و دروازه را هم "بَلِتْ" می گویند.
متاسفانه امروزه به جای تحقیق در واژه ها و وضعیت زبان تالشی بیشتر بهموضوعات قومی و مرزبندی بین اقوام ایرانی پرداخته می شود که اگر هم انتقاد کنی جز واکنش تند چیزی عایدت نمی شود.